Elka / Ja mam 20 lat

Biuro / Wszystkie / Elka / Ja mam 20 lat

Wprowadzenie: gazety, dziewczyna, wieczór, pokój.

– Poczęstuje mnie pan papierosem?

     – Proszę bardzo.

     – Wczasowe? Nie ośmieszaj się pan! Ja palę tylko Wawele.

     – Najlepsze Poznańskie – wtrąca się trzeci

     – Tak myślisz, bo nie próbowałeś Sportów – mówi czwarty

     – Mnie to stawiają na nogi tylko Górniki i każdemu polecam – chwali się piąty

     – A tamten? W takiej marynarce na kilowatach to pewno Camele…

– Elka, co robisz? Idziesz na wieczorne zajęcia? – zapytała wchodząc do pokoju w internacie Basia.

– Nie, pływałam już po południu, teraz mam trochę roboty z gazetami – odpowiedziała Ela.

– Co tym razem robią nasi najdostojniejsi dygnitarze?

– Politykują jak zwykle. Dziś wojna wybuchnie z powodu długości ustnika i braku zapalniczki.

– Ty jesteś jednak niezły numerek!

– Ciebie to w ogóle nie denerwuje? W tych czasopismach wcale nie ma kobiet, sami faceci na zdjęciach. A wiesz co to znaczy?! Gazety oddają tylko stan rzeczy. Wszędzie ważne miejsca zajmują mężczyźni. Kobiety tylko w sklepach i w bufetach, w kasach biletowych i na poczcie. Nas się niepoważnie traktuje. Nawet tu na uczelni. Dlatego na następnej stronie tego tygodnika, pan ze zdjęcia dostanie w rękę tacę, na niej zimne nóżki i z uśmiechem będzie je roznosił po sali obrad. Niech jednak uważa na krawacik…

 

***

Tekst opublikowany w zinie „Teraz to już nie mam marzeń”, pokazanym na wystawie „Ja mam 20 lat” w Muzeum Woli oddział Muzeum Warszawy.

Teksty: Ewa Sularz

Kolaże: Monika Krzesiak

Comments(0)

Leave a Comment